Od zera do milionera

Zgromadzone pieniądze wydałem na serwer + domene. Pozwoliło mi to na otwarcie serwisu, na którym w końcu ja zarabiam, a nie inni. Był to serwis z grami online … szybko poznałem podstawowe techniki pozycjonowania stron i wywindowałem stronę na 1 miejsce pod frazę ‘darmowe gry online’ co dawało mi jakieś 1000 wejść dziennie. Kasa z tej strony była nie za wielka bo coś koło 5 zł dziennie. W tedy zastanowiłem się po co w ogóle robić wartościowe strony WWW skoro można by robić strony tylko pod reklamy  i pozycjonować je pod dane frazy. I faktycznie był to doskonały pomysł.

Kasa z tego interesu była nawet nawet, ale to dalej nie zaspokajało pragnienia. Stwierdziłem, po co mam ograniczać się na polskim rynku skoro cały świat czeka na podbój. Na cel wziąłem rynki anglojęzyczne, a szczególnie USA i Kanada. Gdzie to ilość ludzi posługujący się jednym językiem i ich pojemność portfela, jak i stawki za klik były zadowalające i nieporównywalnie większe niż w Polsce. Ale okazało się, że dużo ciężej się tam wbijać na interesujące pozycje w sumie nie dziwne jak więcej ludzi doszło do takich pomysłów jak ja … to w sumie cały świat obstawiał te pozycje … Było trudno, ale nie niemożliwe. Obstawiłem na niszowe frazy, czyli taki które są rzadko używane i faktycznie dzięki temu można było zgromadzić sporo trafiku tanim kosztem i do dziś trzymam się tej techniki.

Cały czas nie pozwoliło mi to na coś co nazywa się wolnością finansową, czyli taki poziom, że kasa się sama robi, a ja tylko chodzę z walizką do banku po przelewy. Wymyśliłem, że trzeba powrócić do pierwszego pomysłu. I stawiać na marki, a dokładniej na tworzenie własnych marek i promocje ich. Zacząłem więc tworzyć wartościowe strony WWW na które nie będą tylko jednorazowo z wyszukiwarki przychodzić internauci, ale systematycznie odwiedzać moje serwisy i polecać je innym znajomym. Pisanie i prowadzenie serwisów było i zresztą jest czasochłonne więc musiałem coś wymyślić.

Po roku od otwarcia sieci sklepów internetowych było mnie już stać na kilka najnowszych Ferrari, których oczywiście nie kupiłem. Z powodu braku pomysłów na kolejne biznesy internetowa rozglądnąłem się za czymś innym i zająć się tradycyjnymi biznesami czyli bardziej materialnymi. Otwarłem parę sklepów markowych w miastach (odpowiedniki sklepów internetowych), kupiłem dyskotekę (tak dla rozrywki), i przede wszystkim jako hobby zacząłem skupywać nieruchomości. Pola orne od rolników można było kupić za grosze jakieś 2-3 000 zł za ha. Porównywalnie po skupieni większej ilości i uzbrojeniu terenów ten sam hektar pola sprzedawałem po 50 000 zł. Chciałem od razu stawiać całe osiedla, ale na to nie było mnie stać by się tak bawić w pojedynkę. Ogromne pieniądze przyszły też z przejętych nieruchomości, które miały w przyszłości iść pod autostrady. Wystarczy trochę znajomości, informacji no i oczywiście pieniędzy by je znacznie powielić.

A więc rada dla wszystkich, którzy chcą coś osiągnąć, nie ma nic niemożliwego, zawsze trzeba wierzyć w swoje plany i jeśli w danej chwili wydają się niemożliwe, należy wymyślić kolejny plan który pozwoli nam na osiągnięcie wymaganych celów. Przede wszystkim, motto powtarzane przez wszystkich „wytrwałości w dążeniu do celu”. Jeśli coś się przez dłuższy czas nie opłaca, a wierzymy w to, to trzymajmy się tego. Postarajmy się też nie stawiać zbytnio wszystkiego na jedną kartę, raczej starajmy się urozmaicać inwestycje tak jak to też się robi na giełdzie i rozkładać ryzyko. Mam nadzieję, że ta historyjka pomoże komuś uwierzyć w siebie. Życzę powodzenia i pozdrawiam.